Yokluğunda Duam
Gülen yüzünü her düşündüğümde
Ben de gülümserim ardından
Seni nasıl unuturum ki
Nasıl alışırım yokluğuna
Olduğun yerde hep mutlu ol
Hep dualarımda kal
Nefes almak zor olsa da
Yaşarım yokluğunda
Sözümde ve sazımda
Şiirimde şarkımda
Bakışımda yanışımda
Hep sen varsın
Hep sen
Bir gün gelir buluşuruz
O zamana kadar
Sevgini de acını da
Yüreğimde taşırım
Usul usul yağan
O sessiz yağmurlarda
Her damlada seni anar
Seni hatırlarım
Sözümde ve sazımda
Şiirimde şarkımda
Bakışımda yanışımda
Hep sen varsın
Hep sen
Sözümde
Sazımda
Şiirimde
Şarkımda
Her yerde
Her anda
Hep sen varsın
Hep sen
Sözümde ve sazımda
Şiirimde şarkımda
Bakışımda yanışımda
Hep sen varsın
Hep sen
Hep sen
Hep sen
Yağmur
Tane tane yağan
Düşen her bir tanesi seçilen
Görünen, dokunulan
Yanımda sen
Görünmez, dokunulmaz
Öyle uzak
Ne acı
Bitmiş yaşananlarla
Eskimiş duygularla
Öylece boşlukta salınan
Sen ve ben
Gözyaşı kurumuş
Kalp kırılmaz olmuş
Beklentiyse
Hiç kalmamış
Bir zamanlar aşk
Sesinle canlı
Gelişinde ışıkken
Bitmiş artık
Aşk
Silinmiş
Anılardan
Ve de zamandan
Gel seninle bir çılgınlık yapalım
Zaman hep bizden yana kalsın
Korkma, yeter ki tut ellerimi
Yıldızlara çıkmak artık bedava
Uçmaya hazır mısın benimle
Kaçmaya gelir misin benimle
Hayata, her şeye rağmen
Söyle var mısın benimle
Bahar gelmiş dallarımıza
Hava dolu aşk kokusuyla
Kuşlar uçarken gökyüzünde
Söyle var mısın benimle
Rüzgar saçlarına dokunurken
Zaman duruyor gözlerinde
Bir adım at yeter yanıma
Dünya bizim bu gecede
Bahar gelmiş dallarımıza
Hava dolu aşk kokusuyla
Kuşlar uçarken gökyüzünde
Söyle var mısın benimle
Sadece sen… benimle
Düşmesen ne olurum
Aklıma
Mutsuz mu
Umutsuz mu
Düşmesen ne olurum
Hissetmesem ne olurum
Kalbimi
Hissiz mi
Gaddar mı
Hissetmesem ne olurum
Sevmesem ne olurum
Duygumu
Küskün mü
Öfkeli mi
Sevmesem ne olurum
Bilmesem ne olurum
Hislerini
Aptal mı
Abdal mı
Bilmesem ne olurum
Umursamasam ne olurum
Gerçeği
Hayalperest mi
Ümitvar mı
Umursamasam ne olurum
Dünya gerçeğinde olmaktansa
Rüyalar aleminde
Bir düşte yaşamak
Daha çekici gelirse insana
Bu yalan dünyada
Bir vücudun içinde olsa bile
Yaşıyor mudur ki
Bir selam ver, geleyim
Günüm senin olsun
Ne dilersen “He” derim
Günüm seninle olsun
Bir bakış gönder bana
Gülüm, neşem gelsin
“Neredesin?” de bana
Gülüm, hemen geleyim
Bir şarkı dillendirsen
Günümü şenlendirsen
Neylerim gelme dersen?
Gülüm, hiçim sensizken
Bir dokunsan tenime
Gülüm, ben sana tutkun
Neyleyim sensizlikte?
Günüm seninle dolsun
Biz küçüktük bir zamanlar
Bilinmezliğin içinde
Sadece oyundu aklımızda
Kaybolurduk düşler içinde
Kızsalar da unuturduk
Bir an sonra gülüşürdük
Acıkmayı, susamayı
Oyunlarda unuturduk
Hülyalı bir küçüklüktü
Bizim masum hikâyemiz
Şimdi büyüdük, çok büyüdük
Kayboldu eski neşemiz
Anlamakmış asıl mesele
Hayat ne kadar sade
Bir çocuğun gülüşünde
Saklıymış bütün çare
Bir nağmenin dokunuşu
Bir kitabın sessizliği
Bir çift göze dalıp gitmek
Kalbin gerçek zenginliği
Altımızda son model araba
Lüks sitelerde evlerimiz
Yakamızda büyük titrler
Kabarık birikimlerimiz
Caka sattık etrafımıza
Büyüdük sandık kendimizi
Maddeyle doldu ellerimiz
Boş bıraktık içimizi
Öylesine büyüdük ki
Küçülttük ruhumuzu
Anlamak için kaybettik
Kalbimizin yolunu
Anlamakmış asıl mesele
Hayat ne kadar sade
Bir çocuğun gülüşünde
Saklıymış bütün çare
Bir nağmenin dokunuşu
Bir kitabın sessizliği
Bir çift göze dalıp gitmek
Kalbin gerçek zenginliği
Bir içten merhaba yeter
Güne coşkuyla başlamak
Bir tatlı kelamla bazen
Tüm kalbi pır pır yapmak
Ama insan geç anlıyor
Neyin kıymet olduğunu
Kaybetme korkusu çökünce
Anlıyor sevginin yolunu
Anlamakmış asıl mesele
Hayat ne kadar sade
Bir çocuğun gülüşünde
Saklıymış bütün çare
Ne araba, ne büyük evler
Ne de kabaran servetler
Bir kalbe dokunabilmekmiş
Bizi insan eden şeyler
Biz küçüktük bir zamanlar
Belki de daha büyüktük
Hayatı az şeyle sever
Daha çok şey hissederdik.
İncitemezsin desen de bilirsin ki incinirsin
Saklamayı da iyi bilirsin
İncinmeyecek olsan niye içine işleyesin
Geçip gitmişi deşecek kadar kendini dinleyesin
İncin be, yaşa be
Kaçmak boşunayken kaçamadığından
Hâlâ saklama, saklanma niye
İçinde büyüyen şeyi nereye koyacaksın
Boşa harcanmış yılların yetmedi mi
Her sustuğunda biraz daha eksilmedin mi
Yoksa göze alamadığın şey büyümek mi
Kendinle yüzleşmek mi en zor gelen
Kaçmak boşunayken neden hâlâ kaçıyorsun
Saklanmak kolay ama kendinden nereye
Boşa harcanmış yılların içinde kalmışsın
Büyümek mi zor yoksa hissetmek mi ağır
Her cevabı bildiğini sanıp susuyorsun
Ama içindeki ses daha yüksek konuşuyor
İncin be, yaşa be
Kaçmak boşunayken kaçamadığından
Hâlâ saklama, saklanma niye
Bütün yaralar zaten sende büyüyor
Boşa harcanmış yılların yetmedi mi
Her gün biraz daha aynı yere dönüyorsun
Yoksa göze alamadığın şey büyümek mi
Artık kendinden kaçmayı bırakmak mı
İncin be…
Yaşa be…
Kaçsan da aynı yere çıkıyor yollar
Saklansan da kendinden saklanamazsın
Sen varsın her anımda
Hayatımın anlamısın
Bir gülüşün yeter bana
Gecem, gündüzüm, yarınımsın
Sen yokken bomboştu hayat
Her an özlemin içimde
Yeni gelen her şey bayat
Neşe yoktu sensizlikte
Seni aradım her yerde
Yokluğun kaldı ellerimde
Dönüp baktım geriye
Yaşamayı unuttum bile
Diledim seni bulmayı
Yüzün hâlâ hayalimde
İstedim seni sarmayı
Sonsuz sevgi kalbimde
Aklım fikrim hep geçmişte
Seninle var olan günlerde
Geleceğim bile saklı
Yalnızca eski düşlerde
Seni aradım her yerde
Yokluğun kaldı ellerimde
Dönüp baktım geriye
Yaşamayı unuttum bile
Artık sevmek istemiyorum yeniden
Dersimi aldım eski sevmelerimden
Nasıl tekrar seveyim, cesaretim bitmişken
Her sevginin ardından yüreğim ezilen
Yaşamayı sevdiren hayaller, ah hayaller
Beni benden alan hayaller
Düştüğüm yerden kaldıran
Geceyi sabaha bağlayan
İçimde saklı yaralar
Onları bile susturan
Yaşamak zor dediğimde
Yine de tutunduğum hayaller
Yalnız kalmamak için sığınağım hayaller
Yaşama isteğimi canlı tutan hayaller
Yanımda en sevdiğim, hayaller ah hayaller
Yaşananlar rüya, gerçek olan hayaller
Bilsem de içten içe gidiyorum bitişe
Yakmış bağrımı giden, gitsem ben de peşine
Yarım kalmışım artık, tam olmaktan bana ne
Bana aşkla seslenen kayboldu sessizlikte
Yaşamayı sevdiren hayaller, ah hayaller
Beni benden alan hayaller
Düştüğüm yerden kaldıran
Geceyi sabaha bağlayan
İçimde saklı yaralar
Onları bile susturan
Yaşamak zor dediğimde
Yine de tutunduğum hayaller
Yaşamayı sevdiren hayaller
Kısıldım düşüncene…
Ama hâlâ içimde bir yerlerde
Beni bana bırakmayan hayaller
Yürüyorum yalnız
Yokuş aşağı, yukarı
Yamaçlarda, bayırlarda
Derelerde, göllerde
Dehlizlerde, geçitlerde
Bazen gidiyorum kayarak
Kimi zamansa sakin adımlarım
“Daha çok yollar var” derken
Yere sabitleniyorum
Dikiliyorum boş boş
Savruluyorum sağa sola
Olduğum yerde
Kendi içimde
Anlayamadan
Anlatamadan
Takılıyorum
Sana
Anlayamadan
Anlatamadan
Dönüp dolaşıp
Kalıyorum sana
Yollar uzuyor içimde
Sesin düşüyor geceme
Her adım başka bir yerde
Kalbim hep aynı döneme
Dikiliyorum boş boş
Savruluyorum sağa sola
Olduğum yerde
Kendi içimde
Anlayamadan
Anlatamadan
Takılıyorum
Sana
Anlayamadan
Anlatamadan
Dönüp dolaşıp
Kalıyorum sana
Ne yol bitiyor
Ne içimdeki ses
Bir adım gidiyorum
Bin adım sende
Anlayamadan
Anlatamadan
Takılıyorum
Sana
Anlayamadan
Anlatamadan
Savuruyor beni
Her yol sana
Yüzlerce pişmanlığım var
Yüzlerce
Belki binlerce pişmanlığım var
Seninle yaşadığım
Yüzlerce
Belki binlerce suskunluğum var
Adını içimde sakladığım
İstersen
Yüz bin keşke yollarım sana
Bir an geri dönsün diye zaman
İstersen
Bütün hatıraları bırakırım önüne
Sen bir kere
“Keşke olmasaydı” de yeter
Yüzlerce
Belki binlerce yol ayrımım var
Hepsinde sana dönüp baktığım
Yüzlerce
Belki binlerce kırılmış cümlem var
Sana söyleyemediğim
Ve bil ki…
Onca pişmanlığın içinde
En ağır olanı
İçimde susturduklarım
Sana veda vakti geldi bugün,
elveda
Kalbime dokunuşunu
unutmam asla
Tüm güzel anılarla
uğurlarım seni
En can olana,
en candan olana
Sevdiğime, hep seveceğime veda
Geçmişimi anılarımda saklarım
Gözyaşımla, ruhumdaki aşkla
Hep güzelliklerle anarım seni
Elveda, elveda
Kalbimde kalacak adın
Elveda, elveda
Sevdamla uğurlarım seni
Kanatlarımı yeşertene
elveda
Gönlümü gül bahçesi eyleyene
Sesimi güçlendirip elimden tutan
Yoluma ışık olan o sevgiye
Gül açsın diye dal budanır bazen
Güzel bakışına muhtaç halime
Tenin tenime değdiği o yangına
Veda vakti geldi işte, elveda
Elveda, elveda
Kalbimde kalacak adın
Elveda, elveda
Sevdamla uğurlarım seni
Oturuyorum
Akşamın en sessiz yerinde
Saat ilerliyor
İçimde bazı anlar
Gülmüşüm
Fotoğraflar öyle söylüyor
Ama hatırladığım
Hafif bir yorgunluk
Asıl mesele ölmemek değil
Bir gün bittiğinde
“Yalan değildi” diyebilmek
Hepsi bu…
Korktuğumuz ölüm mü
Boş geçen zaman mı
Dokunmadan geçen yıllar mı
Söyle bana…
Bazen içimden biri
“Bitsin artık” diyor
Hayata değil
Yarım kalan hislere
Bir isim
Bir cümle
Birinin hatırlaması kadar ömür
Belki de bütün mesele budur
Asıl mesele ölmemek değil
Bir gün bittiğinde
“Yalan değildi” diyebilmek
Hepsi bu…
Korktuğumuz ölüm mü
Boş geçen zaman mı
Dokunmadan geçen yıllar mı
Söyle bana…
Kimse ölmese
Hangi an değerli olur
Hangi vedaya sarılırız
Hangi ses içimizde kalır
Belki ölüm
Acele ettirdiği için değil
Ağırlık verdiği için var
Bir elin sıcaklığı
Bu yüzden kalır
Bir cümlenin tonu
Bu yüzden unutulmaz
Asıl mesele ölmemek değil
Bir gün sustuğunda
“Gerçekti” diyebilmek
Hepsi bu…
Korktuğumuz ölüm mü
Boş geçen zaman mı
Dokunmadan geçen yıllar mı
Söyle bana…
İstanbul
Bırakıyorum seni
Başlıyor sensiz yolculuğum
Artık sabah
“Bir Boğaz göreyim” demek yok
Bugün son günüm seninle
Eteklerimde anılar
Her sokakta bir iz
Her köşede başka hikâye
Kendimden bir parça bulduğum
Beni büyüten şehirsin
İstanbul…
Bugün vedaya ayırdım zamanı
Yeşil, mavi, gri, beyazın
Her tonunu taşıyan şehir
En sivri köşelerimi
Yontan, susturan
Şehirsin
Yeni aşklar, yeni kalabalıklar
Her gün başka hikâyeye açılan
Bir kapısın
Senden kopup gidenlerin
İçinde taşıdığı özlem
Bir gölge gibi kalır
Sabah şafak sökmeden
Yürüyüşler, bisiklet yolları
Bir kahve kokusu
Denize karışan hayat
Akşam olunca
Işıklı köprü kollarınla
Kendini yeniden anlatırsın
Yorgun ama canlı
İstanbul…
Üç hece
Sonsuzluk gibi
Aşıkları buluşturan
Gidenin içinde kalan şehir
Ne çoktu söylenecek sözler aramızda
Dökülemeden dilime
Yutkundum
Yok edemediğim sözleri
Hapsettim içime
Nereme yerleşir bilemem
Ama kalacak artık bende
Sızlatsa da yokluğun kalbimi
Demeyeceğim sana “Gel”
Ve daha birçok kelimeleri
Git artık
Nasıl istersen
Neredeyse huzurun
Git ve bul
Umudum
Sızlasa da kalbim yokluğunda
Gidişinle renksizleşse de dünyam
Siyahla beyazın arasında
Ben de huzuru bulayım
Sensiz de olsa…
Demeyeceğim sana gel
Git artık
Nasıl istersen
Umrumda mı?
Şaka şaka… Gül diye söyledim.
Komik mi?
Değil değil…. Bil diye söyledim.
Çakar mısın?
Çıkar mısın?
Kovar mısın?
Kırar mısın?
Benim içim böyle
Biraz oyun
Biraz sitem
Biraz “sen anla” hâli
Sözler kısa
Derinde uzun fırtına
Gülüp geçiyorum sanırsın
Geçmiyorum
Bazen soruyorum kendime
Hazır mıyım?
Değilim
Vazgeçer miyim?
Geçmem
Benim içim böyle
Bir adım ileri
İki nefes geri
Yine de yürürüm kendi gölgeme doğru
Sustuğum yerde konuşurum en çok
Duyana çok
Duymayana hiç
Hadi hayal kuralım beraber,
Bugünü bırakıp yarına gülelim.
Laleler içinde bir ağaç ev olsun,
Rüzgârla dans edip özgürleşelim.
Yazı da kışı da baharı da,
Sevgiyle yeniden keşfedelim.
Bir adım sen, bir adım ben,
Kalbimiz ritmi duysun hemen.
Bütün renkler toplansın bize,
Bu gece umut düşsün gökyüzüne.
Hadi dans et benimle,
Çiçekler açsın her yerde.
Gülümse, dön benimle,
Hayat aksın neşeyle.
El ele, gönül gönüle,
Hayal kuralım yeniden.
Bugün bizim, yarın bizim,
Durmasın bu güzel düzen.
Yeryüzünde sayılı günlerimiz var,
Her anı sevgiyle çoğaltalım.
Üzüm dallarından mutluluk toplayıp,
Kahkahalarla paylaşalım.
Cüssemize değil sevgimize güvenip,
Ezberleri birlikte bozalım.
Leylak koksun yollarımız,
Sümbüller eşlik etsin bize.
Güller gibi açsın kalbimiz,
Bu ritim hiç bitmesin diye.
Hadi dans et benimle,
Gökyüzü insin kalbimize.
Şarkımız yayılsın rüzgârla,
Neşe dolsun her köşeye.
El ele, gönül gönüle,
Bir ömür aynı düşte.
Hadi hayal kuralım beraber,
Mutluluk kalsın bizimle.